In mijn jeugd, zo rond 1935-1940, gingen wij wel eens voetballen op een trapveldje aan de Twekkelerweg. Om precies te zijn, op de hoek Breemarsweg Twekkelerweg stond een café en naar ik meen heette het café Krabbe, maar ik kan het ook mis hebben hoor !!!

Naast dit café richting de sluis lag dan ons trapveldje van pak weg zo’n 30 á 40 meter breed en daarnaast weer een café maar hoe die heette dat weet ik echt niet meer.

Achter dat trapveldje lag een stinksloot met van dat blauwe modder op de bodem en vaak een laagje stromend blauw verfwater er in.

Deze beek ging naar links en liep voor de huizen langs naar de Hegemansweg richting Anthoniusstraat en verder richting stad. De loop van deze beek zal nog wel steeds de zelfde zijn zoals in mijn tijd met dit verschil dat het water niet meer blauw is, maar heerlijk helder....... Ik kan mij nog wel iets herinneren dat bij overvloedige regenval de beek wel eens buiten zijn oevers trad met alle narigheid van dien voor de bewoners.

Terug naar mijn trapveldje. Op een Zaterdag hadden wij daar weer gevoetbald en liep ik naar de beek toe waar langs de kant van die hoge bomen stonden, waarvan de takken tot ver aan de overkant reikten en waarvan de kant zeer rijkelijk begroeid was met van die heerlijke brandnetels die zo lekker kunnen jeuken als je er mee in aanraking kwam.

Je zou geen jongen zijn als je niet in een boom zou klimmen en omdat ik een jongen was deed ik dat dus. Ik zat op een tak en ik dacht als ik naar voren schuif, dan buigt die tak wel door en kom ik zo aan de overkant. Maar........... die tak boog niet door maar brak af! En ik lag midden in die blauwe troep en............ met mijn gezicht in de brandnetels............ en ik stonk een uur in de wind. Joepie wat had ik een fijne zaterdag avond maar niet heus!!!!

Reacties (1)

Schrijf reactie