Ouderensociëteit Twekkelerwegkwartier.

Op 13 december 2011 was er voor de laatste keer ouderensociëteit bij het Twekkelerwegkwartier. Ze hebben dit gevierd met een gezellig samen zijn en wat lekkere salades.
Dit was voor de redactie een uitgelezen kans om toch een artikel hierover te schrijven, want de ouderensociëteit bestond al erg lang. Minie Bannink is er al vanaf het begin bij en heeft de ouderensoos al die jaren begeleid.

Op een maandagmiddag in januari kom ik bij Minie Bannink thuis en ze biedt mij een kop thee aan en een zelfgemaakt kniepertje, van het nieuwe jaar nog. Terwijl ik een slok neem van mijn nog hete thee en een hap van het overheerlijke kniepertje vertelt Minie dat de Ouderensoos in september 1973 is opgericht. Minie is toen ze midden 40 was samen met Mevrouw Staverman met 10 mensen begonnen met de Ouderensoos vanuit het Twekkelerwegkwartier. De ouderensociëteit was voor zowel mannen als vrouwen vanaf 60 jaar. Mevrouw Staverman was al aardig op leeftijd en heeft dit niet zo heel lang meer kunnen doen. Haar man overleed en kort daarna overleed Mevrouw Staverman zelf. Minie vertelde mij dat Mevrouw Staverman een medewerkster was bij het TWK en Dhr. Staverman was beheerder en verhuurder van de zalen geweest bij het TWK. Toen Mevrouw Staverman gestopt was met de ouderensociëteit is het ook twee jaar gestopt. Na die twee jaar vroeg Dhr. Boes waarom er geen ouderensociëteit was bij het TWK. Toen is de ouderensociëteit samen gegaan met de SWOH (Stichting Welzijn Ouderen Hengelo), door middel van subsidie van de SWOH konden er weer leuke activiteiten georganiseerd worden voor ouderen.

Op mijn vraag wat voor activiteiten ze allemaal organiseerden, kreeg ik een heel uitgebreid antwoord van Minie. De activiteiten van de Ouderensociëteit waren namelijk heel divers. Kaarten, Sjoelen, Gezelschapsspellen en af en toe nodigden ze mensen uit om wat dingen te vertellen over bepaalde zaken. Zo hebben ze eens iemand gehad die vertelde over de Marken (gedeeltes/wijken) van Hengelo. Ook kwam er eens iemand van een apotheek of een huisarts of iemand van de Leendert Vrielstichting (stervensbegeleiding) om hier wat over te vertellen. Ook gingen ze op reis met elkaar. Eerst 1x in het jaar een middag en dan eten bij het Twekkelerwegkwartier, maar later gingen ze al hele dagen en eten in een leuk restaurantje. En nog wat later gingen ze soms zelfs wel twee keer per jaar een dagreis organiseren. In de jaren 80 waren er al 45 tot 50 ouderen die naar de ouderensociëteit gingen. Dit kon Minie natuurlijk niet allemaal alleen. Ze had gelukkig hulp van Dinie Louw en Corry de Rooy. En Bert de Rooy heeft totdat hij het niet meer kon met zijn ziekte elke week de mensen opgehaald en naar de ouderensociëteit gebracht en weer naar huis gebracht.

In 2006 werd het minder met de bezoekers, doordat er veel mensen in verzorgingshuizen terecht kwamen. Toch zijn er leden geweest die op hoge leeftijd nog steeds bij ons kwamen, zelfs nog met 90 en 92 jaar.
Eigenlijk zou je wel kunnen zeggen dat de ouderensociëteit een voorloper is geweest van de dagopvang/behandeling in de verzorgingshuizen, alleen was dit vrijwillig.
Minie geeft aan dat ze de ouderensociëteit altijd leuk heeft gevonden om te doen, ze vond het altijd erg leuk om met ouderen te werken. Nu er een einde is gekomen aan de ouderensociëteit door toch de weinig bezoekers vindt Minie het toch wel jammer dat er toch niet wat eerder aandacht is besteed aan de ouderensociëteit, omdat ze dan misschien nog bestaan hadden.......

Minie bedankt voor je inzet al die jaren en ik hoop dat je er met veel plezier aan terug kunt denken.
Reacties
 |